Kim był Oskar Schindler?

Oskar Schindler (1908-1974) urodził się w Svitavach (Zwittau) na Morawach, należących wówczas do Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Schindler, rodowity Niemiec i katolik, w czasie II wojny światowej uratował przed deportacją do Auschwitz około 1200 Żydów. W 1936 roku Schindler rozpoczął współpracę z niemieckim Biurem Zagranicznego Wywiadu Wojskowego. W lutym 1939 roku wstąpił do partii nazistowskiej.

Po inwazji niemieckiej na Polskę Schindler przeniósł się do Krakowa. Wykorzystał niemiecki program „aryzacji” biznesu w okupowanej Polsce i w listopadzie 1939 r. nabył należącą do Żydów fabrykę porcelany, którą otworzył pod nazwą Emalia. Choć Schindler miał jeszcze dwie inne fabryki, tylko w Emalii zatrudniał żydowskich robotników przymusowych z pobliskiego krakowskiego getta. Podczas likwidacji getta w marcu 1943 r. Schindler pozwolił żydowskim robotnikom pozostać na noc w fabryce względnie bezpiecznym. W szczytowym okresie działalności Emalii w 1944 roku fabryka zatrudniała 1.700 pracowników, z czego co najmniej 1.000 stanowili żydowscy robotnicy przymusowi, którzy ostatecznie zostali przeniesieni do obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Jeśli chcesz się dowiedzieć nieco więcej o obozach koncentracyjnych, to koniecznie zajrzyj na https://www.oswiecim24.pl/

Mimo że więźniowie pracujący w Emalii nadal byli poddawani brutalnym warunkom obozu w Płaszowie, Schindler wielokrotnie chronił ich poprzez łapówki i osobistą dyplomację. W celu obrony idei, że robotnicy są niezbędni dla niemieckiego wysiłku wojennego, włączył do Emalii dział produkcji broni. Oprócz około 1.000 żydowskich robotników przymusowych, którzy byli zarejestrowani jako jego pracownicy, Schindler pozwolił 450 Żydom pracującym w pobliskich fabrykach zamieszkać w Emalii. Ochrona tych pracowników przez Schindlera i niektóre z jego przedsiębiorstw sprawiły, że władze niemieckie zaczęły podejrzewać go o działanie korupcyjne i udzielanie nieuprawnionej pomocy Żydom. Policja i funkcjonariusze SS aresztowali go trzykrotnie, ale nie byli w stanie postawić mu zarzutów.

W październiku 1944 roku Schindler uzyskał zgodę na przeniesienie zakładu do Bruennlitz (Brnenec) na Morawach. Jeden z jego asystentów sporządził kilka wersji listy nawet 1200 żydowskich więźniów, których potrzebował do nowej fabryki. Zbiorczo listy te znane są jako „Lista Schindlera”. Mimo że Emalia była fabryką broni, zakład w Bruennlitz w ciągu prawie ośmiu miesięcy pracy wyprodukował tylko jeden wagon ostrej amunicji. Schindler przedstawił fałszywe dane dotyczące produkcji i w ten sposób uzasadnił istnienie fabryki władzom niemieckim.

W 1949 roku Schindler wraz z żoną wyemigrował do Argentyny. W 1962 roku izraelska instytucja pamięci o Holokauście Yad Vashem przyznała Schindlerowi za jego wojenne działania ratunkowe tytuł „Sprawiedliwego wśród Narodów Świata”. W październiku 1974 roku Schindler zmarł w Niemczech, biedny i prawie nieznany. Historia Schindlera zyskała większą uwagę dzięki popularnemu filmowi Lista Schindlera, nakręconemu w 1993 roku przez Stevena Spielberga. Dzięki wysiłkom Schindlera w czasie Holokaustu przeżyło w sumie około 800 żydowskich mężczyzn i 300-400 żydowskich kobiet.